تعریف و استفاده از پیچ ها

screws‌ ابزاری هستند که از اصول فیزیکی و ریاضی چرخش دایره ای از سطح شیب دار یک شی و نیروی اصطکاک استفاده می کنند تا به تدریج اشیاء و قطعات مکانیکی را محکم کنند. این یک اصطلاح کلی برای اتصال دهنده ها است ، که به طور گسترده در زندگی روزمره مورد استفاده قرار می گیرد ، مانند پیچ ​​های بسیار کوچک که در دوربین ها ، عینک ها ، ساعت ها ، تجهیزات الکترونیکی و غیره استفاده می شود ، و همچنین پیچ های کلی برای تلویزیون ها ، محصولات الکتریکی ، سازهای موسیقی ، مبلمان و غیره.
پیچ ها معمولاً از یک سر و پیچ تشکیل شده اند. سر دارای اشکال مختلفی مانند گرد ، شش ضلعی ، مربع و غیره است و پیچ دارای نخ است. نخ های پیچ به طور کلی خوب هستند و می توانند به نخ های درشت و ریز تقسیم شوند. قسمت نخ پیچ های نخ درشت بزرگتر است و برای اتصالات بسته بندی عمومی مناسب است. قسمت نخ پیچ های نخ ریز ، با آب بندی و ثبات بهتر ، کوچکتر است و اغلب در مواردی مورد استفاده قرار می گیرد که نیاز به تنظیم دقیق و مقاومت در برابر ارتعاشات بزرگ دارند.

انواع پیچ ها
انواع مختلفی از پیچ ها وجود دارد که می توانند با توجه به کاربردها و شکل های آنها به انواع مختلفی تقسیم شوند:

‌ Wood Screws‌: در قسمت جلویی و یک زمین بزرگتر یک سر برجسته وجود دارد که عمدتاً برای بستن قطعات چوبی و پلاستیکی استفاده می شود.
‌machine screw‌ (پیچ مکانیکی): سر مسطح در قسمت جلویی ، زمین کوچک و یکنواخت ، که عمدتا برای بستن قطعات فلز و دستگاه استفاده می شود.
scewphappapping screw‌: می توان مستقیماً در یک مرحله روی مونتاژ حفر و ضربه زد.
screw the thread triangular: دارای یک نخ مثلثی ، مناسب برای اتصالات است که به استحکام بیشتری نیاز دارند.
پیشینه تاریخی پیچ ها
تاریخچه پیچ ها را می توان در دوران باستان ردیابی کرد. Archytas ریاضیدان یونانی اصل پیچ ها را در قرن اول میلادی توصیف کرد. در قرون وسطی ، از پیچ گوشتی و پیچ گوشتی استفاده شده است ، اما آنها در قرن 18th به طور گسترده تجاری شدند. قبل از اواسط {1}}} th ، پین های تخته سنگ ، پیچ و مهره پین ​​یا پرچ ها بیشتر برای تعمیر کشتی ها در کشتی سازی استفاده می شد. تا زمانی که ابزارهای ماشین آلات نتوانند پیچ ​​های تولید انبوه را داشته باشند که پیچ های فلزی معمولاً از اتصال دهنده های استفاده می شوند.