ساختار پیچ های لنگر فلزی

ساختار پیچ های لنگر فلزی عمدتاً از میله های پیچ ، آجیل ، واشر و قطعات لنگرگاه تشکیل شده است.
قسمت میله پیچ معمولاً از فولاد آلیاژ با استحکام بالا مانند 45 فولاد یا فولاد آلیاژ 40cr ساخته شده است. قطر و طول آن مطابق با الزامات لنگرگاه خاص و ظرفیت تحمل طراحی شده است. سطح آن برای دستیابی به اتصال اتصال دهنده با آجیل و سایر لوازم جانبی مورد استفاده قرار می گیرد. از مهره برای سفت شدن روی میله پیچ و استفاده از نیروی بست استفاده می شود تا پیچ لنگر بتواند مؤلفه لنگر را محکم بکشد. واشر بین مهره و مؤلفه لنگرگاه قرار می گیرد تا ناحیه تماس افزایش یابد و فشار را پراکنده کند تا از خرد شدن سطح مؤلفه توسط مهره جلوگیری شود. واشر به طور کلی از مواد فلزی با استحکام بالا مانند فولاد Q235 ساخته شده است و شکل آن عمدتاً با ضخامت {5} mm mm دور است.

قسمت لنگرگاه پیچ لنگر قسمت اصلی است. این می تواند یک پیچ لنگر انبساط با یک برگه انبساط باشد. هنگامی که پیچ لنگر محکم شود ، ورق انبساط گسترش می یابد و محکم در بتن جاسازی می شود. همچنین می تواند یک پیچ لنگر پیوند شیمیایی باشد. با تزریق یک چسب شیمیایی خاص به سوراخ پیچ لنگر ، پیچ لنگر و بتن یک پیوند قوی تشکیل می دهد.

علاوه بر این ، ماده پیچ لنگر فلزی معمولاً از فولاد Q235 یا فولاد Q345 است که دارای خاصیت پلاستیکی خوبی است. قطر و طول پیچ لنگر با توجه به نیازهای خاص تعیین می شود. به عنوان مثال ، پیچ لنگر با قطر کمتر از M39 به طور کلی یک نوع قلاب است و پیچ لنگر با قطر بیشتر از M39 به طور کلی یک نوع صفحه لنگر است. در کاربردهای عملی ، از پیچ های لنگر اغلب برای انتقال بار روبنا به پایه استفاده می شود ، نقش پل را بازی می کند و از ثبات موقعیت و نصب ستون فولادی اطمینان می یابد.